خبر مهم برای سرمایه‌گذاران: کدام ارزهای دیجیتال از تحریم و قفل شدن در امان هستند؟

فریز شدن دارایی‌های دیجیتال یکی از نگرانی‌های مهم کاربران، به‌ویژه در کشورهایی تحت تحریم است. اما نکته مهم اینجاست که همه ارزهای دیجیتال قابلیت فریز شدن ندارند و ساختار بلاکچین آن‌ها یکسان نیست.

در برخی از رمزارزها، امکان فریز کردن دارایی‌ها از طریق قرارداد هوشمند وجود دارد، اما در بسیاری دیگر اساساً چنین قابلیتی تعریف نشده است.

فریز شدن ارز دیجیتال یعنی چه؟

در برخی توکن‌ها، در کد قرارداد هوشمند قابلیتی وجود دارد که به توسعه‌دهنده یا شرکت صادرکننده اجازه می‌دهد دارایی یک آدرس خاص را مسدود (Freeze) کند.

این قابلیت معمولاً با توابعی مانند Blacklist یا Freeze شناخته می‌شود. در صورت فعال شدن این حالت، دارایی قابل انتقال یا معامله نخواهد بود، مگر اینکه دوباره از حالت فریز خارج شود.

کدام ارزهای دیجیتال ممکن است فریز شوند؟

این قابلیت بیشتر در ارزهای متمرکز و استیبل‌کوین‌ها دیده می‌شود. نمونه‌هایی از ارزهای دارای امکان فریز شدن:

  • تتر (USDT) در شبکه‌های اتریوم و ترون
  • USDC در برخی شبکه‌ها
  • تتر گلد (XAUT) در شبکه اتریوم
  • پکس گلد (PAXG) در شبکه اتریوم

در این موارد، شرکت صادرکننده در شرایط خاص می‌تواند دارایی کاربران را در آدرس‌های مشخص مسدود کند.

همچنین برخی توکن‌ها به‌صورت Proxy Contract طراحی شده‌اند؛ یعنی امکان تغییر قرارداد در آینده وجود دارد و قابلیت‌هایی مانند فریز شدن ممکن است بعداً اضافه شود.

بیشتر بخوانید  تحلیل تکنیکال بیت کوین «کوتاه مدت» شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵

کدام ارزهای دیجیتال فریز نمی‌شوند؟

در مقابل، بسیاری از ارزهای بزرگ و غیرمتمرکز بازار چنین قابلیتی ندارند و هیچ نهاد مرکزی نمی‌تواند آن‌ها را کنترل یا مسدود کند.

ارزهای غیرقابل فریز:

  • بیت‌کوین (Bitcoin)
  • اتریوم (Ethereum)
  • بایننس کوین (BNB)
  • سولانا (Solana)
  • دوج‌کوین (Dogecoin)
  • کاردانو (Cardano)
  • دای (DAI)

این ارزها به دلیل ساختار غیرمتمرکز شبکه، امکان فریز شدن در سطح پروتکل ندارند.

نکته مهم درباره فریز شدن

حتی اگر یک بلاکچین غیرمتمرکز باشد، ممکن است توکن‌هایی که روی آن ساخته می‌شوند قابلیت فریز شدن داشته باشند. برای مثال، خود ETH قابل فریز نیست، اما برخی توکن‌های ساخته‌شده روی شبکه اتریوم ممکن است این قابلیت را داشته باشند.

به طور کلی، ارزهای دیجیتال به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • ارزهای متمرکز یا استیبل‌کوین‌ها با امکان فریز شدن
  • ارزهای غیرمتمرکز بدون کنترل مرکزی و غیرقابل فریز

شناخت این تفاوت برای مدیریت ریسک سرمایه‌گذاری در بازار رمزارزها بسیار مهم است.

منبع
زومیت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا