به ایران پایبندیم
در طول تاریخ، ایران عزیزمان ناملایمات و سختیهای بسیاری را از سر گذرانده؛ اما همدلی، ایستادگی و همبستگی مردم در کنار هم، ریشه استواریست که ما را به این خاک گره زده و ایران را پابرجا و پاینده نگه داشته است.
جنگ ۴۰ روزهای که جان گروهی از هموطنان بیگناهمان را گرفت، زیرساختهای ایران، شخصیتهای ملی و نمادهای تاریخی کشور را نشانه رفت، زخمی عمیق بر پیکر جامعه نشاند که در حافظه تاریخی مردم ماندگار خواهد شد. در این بین اما، شهادت دانشآموزان مدرسه میناب اندوهی مضاعف بر دل ما نشاند. از دست رفتن کودکانی که آینده این سرزمین بودند؛ آنها که باید در کلاسهای درس، رویاهای آینده خود را میساختند، اما امروز به نمادی از مظلومیت و رنج مردم این سرزمین تبدیل شدهاند.
و اما ما، مردمانی از زادگاه مولوی و سعدی و حافظان شکوه تخت جمشید که استقامت را از سرو و دماوند آموختهایم و همچون آرش کمانگیر دل در گرو این خاک داریم، امید را از نیاکانمان به ارث بردهایم و معتقدیم که همدلی راه نجات خاک و التیامبخش زخمهایمان است.
حالا بیش از هر زمان دیگری دست در دست هم به شکوه و عظمت ایران میبالیم؛ همانطور که از همان روزهای اول مدرسه، در کلاس درس ایران، در خاک این وطن، همصدا با هم میخواندیم:
ای ایران، ای مرز پر گهر
ای خاکت سرچشمهٔ هنر
دور از تو اندیشه بدان
پاینده مانی و جاودان